VROUW BREEKT POLS, VRIJSPRAAK VAN MISHANDELING
maandag 24 april 2017 Leeuwarden
 

Iemand een duw geven, waarna diegene die geduwd wordt een pols breekt, levert niet automatisch een mishandeling op. Het gaat om de vraag of er opzet in het spel is, weet nu ook een 28-jarige inwoonster van Surhuisterveen. Op 26 juli vorig jaar had de Surhuisterveense in een café in haar woonplaats een andere vrouw een duw gegeven. De vrouw kwam ten val en brak haar pols. Toch sprak politierechter Jan Schoemaker de Surhuisterveense maandag vrij van zware mishandeling.

Het slachtoffer had aan de politie verteld dat de Surhuisterveense op haar af kwam rennen en haar 'een enorme duw' had gegeven, waardoor ze op de grond belandde. Dat bestreed de verdachte. Zij had de vrouw, die met haar vriend stond te praten, min of meer aan de kant geschoven. Dat de vrouw vervolgens viel, was haar eerder het gevolg van de alcohol die ze had genuttigd en omdat ze hoge hakken droeg.

Volgens de Surhuisterveense viel het slachtoffer haar al maanden lastig. Dat ze de vrouw aan de kant had geduwd was meer een uiting van irritatie. 'Zo van, blijf bij me weg', zei ze. Ze had niet de intentie de vrouw iets aan te doen. Voor een mishandeling of, zoals in dit geval, een mishandeling met zwaar lichamelijk letsel, moet er sprake zijn van opzet: uit de gedragingen van de verdachte moet op te maken zijn dat ze er op uit was het slachtoffer letsel toe te brengen.

Of dat ze in ieder geval, bijvoorbeeld door een keiharde duw uit te delen, de gevolgen op lichamelijk letsel op de koop toe nam. Dat ging in deze zaak niet op, vond officier van justitie Leonie Potijk. De officier stelde dat er waarschijnlijk nooit een rechtszaak van was gekomen als het slachtoffer niet haar pols had gebroken. De rechter was het daarmee eens. 'De vrouw kan gewoon ongelukkig terecht zijn gekomen', aldus Schoemaker.

 

© WâldNet